شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی زلف و چهره محبوب اشاره دارد و از این می‌گوید که زلف محبوب مانند تکیه‌گاهی برای جمالش است. شاعر می‌گوید که دلش را به خاطر زیبایی و وجود محبوب از دست داده و او را به عنوان پناهی بر می‌شمارد. این ابیات به عشق و زیبایی و تاثیر آن بر دل شاعر اشاره دارند.
زلفت که ز ماه تکیه‌گاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
هوش مصنوعی: زلف تو که به زیبایی ماه شباهت دارد، انصافاً جایگاه و مقام زیبایی را به خوبی به خود اختصاص داده است.
بربود دلم چه یارمش گفت که اوچون عارض تو پشت و پناهی دارد
هوش مصنوعی: دل من را با سخنانش ربود و گفت که او همچون چهره تو دلسوز و حمایتگری دارد.