شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از دوری یا دشمنی با محبوب صحبت می‌کند. او به زیبایی و قامت محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که غم او به شدت در دلش نفوذ کرده است. همچنین، برای دشمن محبوب نیز آرزوی عذاب بیشتر دارد و اندوه خود را در راستای این مکر و فریب توصیف می‌کند.
بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
هوش مصنوعی: باد همانند کمانی است که قامت دشمان تو را در بر گرفته و غم و اندوهی به همراه دارد.
بر دشمن ناقصت مضاعف بادااندوه تو بر دلم ز مکر مهموز
هوش مصنوعی: اگر دشمن تو از غم و اندوه تو بهرهمند شود، این غم باید دو برابر بر دل من سنگینی کند.