شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ارتباط عمیق و هویت مشترک بین خود و دوستش اشاره می‌کند. او می‌گوید که وجودشان همچون یک جوهر روشن است و هیچ کس از راز و نهان آن‌ها آگاه نیست. شاعر بر این باور است که میان او و دوستش تفاوتی وجود ندارد و این موضوع باعث تاسف است که این اختلافات ظاهری بین آن‌ها وجود دارد. به طور کلی، شعر به دوستی و پیوند عاطفی عمیق اشاره دارد.
یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو
هوش مصنوعی: جان من و تو یک حقیقت درخشان است و هیچ کس از راز آن مطلع نخواهد شد.
ای دوست میان من و تو فرقی نیستحیفیم من و تو در میان من و تو
هوش مصنوعی: ای دوست، میان من و تو هیچ تفاوتی وجود ندارد. افسوس که ما در فاصلهی این تفاوتها قرار داریم.