شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت یک دختر ترک اشاره میکند که ابروانش مانند کمان و مژههایش مانند تیر است. وقتی این دختر متوجه میشود که موهایش میخواهند به هم بریزند، زلفهایش را مانند زرهای پوشاننده میسازد تا زیباییاش محفوظ بماند.
ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه
هوش مصنوعی: وقتی محبوبم، ابروهایش را به شکل کمانی درآورده و مرا رها کرد، مانند تیری که از چشمانش پرتاب میشود، به دل من اصابت کرد.
چون دید که موی خواهد آن ترک شکافتهندو بچه زلف تو پوشید زره
هوش مصنوعی: وقتی دید که موی او میخواهد، آن جوان هندی به خاطر زلف تو زره به تن کرد.