تناجی
همام تبریزی

شمارهٔ ۹۶

ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
گویش تو بدان نشان که دی می‌گفتیکاحوال تو چون است بیا تا بینی