شمارهٔ ۸۶ - حزین لاهیجی

ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان راکه صدره شسته طفل اشک من چون مشق یونان را؟

غبار از تربتم چون بید مجنون می کشد بالاسرافرازی بود افتادگی، طالع نگونان را

چه باید کرد مشت خون خود را؟ مضطرب حالمسرافرازان نمی خواهند پامال زبونان را

به بند غیر تا باشد، بود دیوانگی ناقصز موی سر بود زنجیر پا، کامل جنونان را

نکویان را به خون زاهد و عاشق بود دستیشراب مذهب و مشرب، حلال این ذوفنونان را

بخار از ارض، با جذب طبیعی بر نمی خیزدچنین کز خاک ره برداشت چرخ سفله دونان را

حزین ، از معجز لعل که تعلیم سخن داری؟خروشت، مهر بر لب می زند جادوفسونان را