شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت چشمان و مژگان معشوق اشاره می‌کند و حس شگفت‌انگیزی که این زیبایی‌ها بر او می‌گذارد را توصیف می‌کند. او به ویژگی‌های صورت و چهره معشوق، از جمله پیشانی و ابرو، توجه می‌کند و به نوعی شگفتی و محبت نسبت به او را بیان می‌کند. همچنین به عمق احساسات درونی خود اشاره کرده و از دوستش می‌خواهد تا او را در درک این زیبایی‌ها یاری کند. کل متن استعاره‌ای از عشق و زیبایی است که انسان را به وجد می‌آورد.
دیده ها واله نظارهٔ مژگان خوشی ستآن سنان مژهٔ حلقه ربا را دریاب
هوش مصنوعی: چشمان عاشق در پی دیدن زیبایی مژههای جذاب هستند، همچنان که باید درک کنیم که این مژهها چه تأثیری دارند.
چین پیشانی آن زهره جبین را بنگرموج رحمت دریای بقا را دریاب
هوش مصنوعی: به خط چین روی پیشانی آن ستارهی زیبا نگاه کن و امواج مهربانی را در دریای جاودانگی درک کن.
می شنیدم که سر بی سر و پایان داریاول ای دوست من بی سر و پا را دریاب
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تو ویژگی‌های خاص و عمیقی داری، و من از این ویژگی‌های تو آگاه شدم. ای دوست، به من که حال خوبی ندارم و در مضیقه هستم، توجه کن.
طاق ابروی بتی قبلهٔ دل ساز حزینفیض پیشانی محراب دعا را دریاب
هوش مصنوعی: به زیبایی و جذابیت ابروی معشوق اشاره شده است که همچون قطب نمایی برای دل عاشق عمل می‌کند. همچنین بیان می‌کند که باید به سجده و دعا توجه کرد و پیشانی را بر محراب گذاشت. در واقع، عشق و عبادت هر دو با هم گره خوردهاند.