شمارهٔ ۱۵۹ - حزین لاهیجی

تا تشنه به خون، نرگس مستانه ی یار استاندیشهٔ شیرینی جان، خواب و خمار است

در عشق حلال است مرا چاشنی شورزخمم نمکستان شکر خندهٔ یار است

از قحط سخن سنج به لب مهر خموشی استزین مرده دلان خامه ی امنا شمع مزار است

بر هم نزنم چشم به شبهای جداییصد شیشه ز پرگالهٔ دل بر مژه بار است

گل می کند از شرم، نهان دست نگارینتا پنجه ی مژگان تو در خون شکار است

غمخانهٔ دل بی تو چرا تیره نباشد؟کارش همه، با روزنه ی دیده ی تار است

شمعی چو تو در انجمن عشق، حزین نیستهر چشم زدن اشک تو با آه دچار است