شمارهٔ ۱۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و احساسات عمیق نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که برای او، عشق کافی است و نیازی به چیزهای بیشتر ندارد. او از سادگی و زیبایی‌های کوچک در عشق لذت می‌برد و حتی اگر به وصال معشوق نرسد، جستجو و آرزوی حاصل شده برایش کافی است. عشق برای او مانند شرابی است که او را مست و شاداب می‌کند و هر لحظه از یاد معشوق او را به وجد می‌آورد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حس و حال ناشی از عشق، مهم‌تر از دست‌یابی به آن است.
به تن ز بادهٔ عشق تو رنگ و بو کافی ستهمین قدر که نمی هست در سبو، کافی ست
هوش مصنوعی: برای عاشق تو، تنها بوی و رنگ عشق کافی است، فقط همین که در سبو چیزی نباشد، برای من کافی است.
چه باک ساقی، اگر دور می به ما نرسدز جرعهٔ تو، لبم مست آرزو کافی ست
هوش مصنوعی: ساقی، نگران نباش اگر شراب به دست ما نرسد؛ همین که از جرعهٔ تو یاد کنم و آرزویش را داشته باشم، برای من کافی است تا مست شوم.
به رنگ شمع به سر نیست فکر سامانمکه آه در جگر و گریه در گلو کافی ست
هوش مصنوعی: به رنگ شمع بودن یعنی آرام و خاموشی داشتن، اما در دل پر از درد و اندوه هستم. دیگر نیازی به فکر کردن یا برنامهریزی ندارم؛ فقط همینقدر که در قلبم غم وجود دارد و در گلویم هم گریه کردهام، کافی است.
درین نیم که رسد تن به وصل یا نرسدهمین که عمر شود صرف جستجو کافی ست
هوش مصنوعی: در این نیمه که به وصال میرسیم یا نمیرسیم، همین که عمرمان صرف جستجو و تلاش برای رسیدن به آن شود، کافی است.
سبق چو آینه حیرانیم نمی خواهدهمین قدر که شوم با تو روبرو کافی ست
هوش مصنوعی: ما مانند آینهای هستیم که در حیرت به سر میبریم، و همین که با تو رو در رو شوم، برایم کافی است.
اگر ز تصفیه مطلب صفاست صوفی راهمین که خرقه به می داد شستشو کافی ست
هوش مصنوعی: اگر موضوعی به خوبی روشن و سالم باشد، برای عارف (صوفی) همین که جامی پر از شراب به او بدهند، برای پاکسازی روح و جانش کافی است.
هوای سنبل و ریحان بس است بلبل رامرا شمیمی از آن جعد مشک بو کافی ست
هوش مصنوعی: بوی خوش سنبل و ریحان برای بلبل کافی است؛ برای من فقط یک عطر از آن موهای خوشبوی شمعی کافی است.
مرا به دوزخ هجر، ای صنم عذاب مکنبرای سوختنم، عشق شعله خو کافی ست
هوش مصنوعی: ای محبوب، مرا به دوزخ جدایی نداز و عذابم نکن، چون آتش عشق، برای سوزاندن من کافی است.
دهان شکوهٔ زخمی که در دل است مرااگر به تار نگاهی کنی رفو، کافی ست
هوش مصنوعی: اگر زخمی که در دل دارم را با یک نگاه متوجه شوی، تنها همین کافی است که زخم زبانم را برطرف کنی.
شراب اگر نبود، آتشم به ساغر کنگدای میکده را شعله در کدو کافی ست
هوش مصنوعی: اگر شراب وجود نداشت، آتش من را در ساغر قرار بده؛ آتش در کدو (گلدان) برای گدای میکده کافی است.
برای جلوهٔ یار است شیشه خانهٔ دلز گرد هستی اگر یافت رفت و رو کافی ست
هوش مصنوعی: این بیت به مفهوم این است که دل انسان مانند شیشهای است که زیبایی و جلوهی معشوق را به نمایش میگذارد. اگرچه وجود انسان مملو از گرد و غبارها و مشکلات دنیوی است، اما برخورداری از عشق و زیبایی کافی است تا دل را روشن و درخشان نگه دارد.
گر جواب نیامد غمین مباش حزینبه طور عشق تو را ذوق های و هو کافی ست
هوش مصنوعی: اگر پاسخ نداشتی غمگین نباش، تو را عشق به اندازه کافی شاد می‌کند.