شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال صبح و شادی می‌پردازد و از عشق و مستی سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که با گذشت شب غم، صبح با سرور و خوشی فرا رسیده است و نیاز به شراب و شادی است. او عشق را بر حلال بودن باده تأکید می‌کند و دعوت به رهایی از افسردگی می‌نماید. در نهایت، او بیداری و یادگیری از عشق را توصیه می‌کند و خواهان نوازش روح توسط موسیقی است.
مستان، شب غم رفت و سحرگاه فتوح استپیمانه بیارید که هنگام صبوح است
هوش مصنوعی: بیا با هم شاد باشیم، زیرا شب غم و اندوه به پایان رسیده و صبحی پر از پیروزی و خوشحالی در پیش است. بیایید پیمانهها را پر کنیم و لحظات خوب را جشن بگیریم، چون این زمان مناسب برای نوشیدن و لذت بردن است.
پیمانه مگو، چشمه ی جان پرور خضر استدر بحر پُر آشوب جهان کشتی نوح است
هوش مصنوعی: از گفتن درباره پیمانه خودداری کن، زیرا چشمه حیاتی که روح را پرورش میدهد، در دریای پُر از هرج و مرج جهان مانند کشتی نوح است.
ما مفتی عشقیم بکش باده، حلال استما ناصح اوییم، اگر توبه نصوح است
هوش مصنوعی: ما در عشق مانند مفتیان هستیم که میگوییم شراب بنوش؛ نوشیدنش برای ما آزاد است. ما راهنمای او هستیم و اگر واقعا میخواهی توبه کنی، باید توبهای خالص و صادقانه داشته باشی.
افسرده دلان های، دماغی برسانیدتا بلبله هم نغمه مرغان صبوح است
هوش مصنوعی: دلهای غمگین را شاد کنید و انرژی تازهای به آنها ببخشید تا صدای خوش پرندگان در صبح را بشنوند و از آن لذت ببرند.
از کلک حزین زمزمه ی عشق بیاموزمطرب بزن این پرده که رامشگر روح است
هوش مصنوعی: از هنر و احساسات عمیق عاشقانه بیاموز و به همین دلیل، موزیسین، این آهنگ را بزن که روح انسان را تسکین میدهد و آرام می‌کند.