شمارهٔ ۲۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته است. او بیان می‌کند که هر چیز زیبایی که به آن اشاره دارد، به نوعی به یاد آن معشوق می‌افتد. بوی گل سمن، زبان نکهت سنجان و حتی دلشوره‌ها همه تحت تاثیر وجود او هستند. شاعری از محبت و دلتنگی خود می‌گوید و بیان می‌کند که اگر معشوق بخواهد، می‌تواند دل او را مجدد شاد کند. همچنین، ابروهای او به زندگی و روشنایی دیروزش را می‌بخشد و ذکر او در هر جا طراوت و سرور به ارمغان می‌آورد. در مجموع، این اشعار نمایانگر عشق عمیق و اثرگذاری حضور معشوق در زندگی شاعر است.
صبا را گرد سر گردم، که از کوی تو می‌آیدسمن را جان برافشانم، کز او بوی تو می‌آید
هوش مصنوعی: بگذار باد را دور خود بچرخانم، زیرا او از کوی تو میگذرد. من جانم را فدای گل سمن میکنم، چرا که بوی تو از آن به مشام میرسد.
زبان نکته‌سنجان در دهان انگشت حیرت شدتکلّم الحق از چشم سخنگوی تو می‌آید
هوش مصنوعی: زبان کسانی که به دقت نقاط قوت و ضعف را میسنجند، متعجب و حیرتزده شده است. حقیقتی که در کلام تو نهفته است، از چشمهای تو قابل درک و بیان میشود.
اگر خواهی که باز آید دل، ای آرام جان بازآعلاج وحشت از رم خورده آهوی تو می‌آید
هوش مصنوعی: اگر میخواهی دل تو دوباره شاد شود، ای آرامش جان، درمان ترس و دلتنگی می‌تواند به تو کمک کند.
گشاد تیره‌بختان از خم زلف تو می‌خیزدشب ما روز کردن، از بر روی تو می‌آید
هوش مصنوعی: مشکلات و بدبختیهای تیره‌بختان از فر و زیبایی زلف تو برطرف میشود و شبهای تار ما با حضور تو روشن میشود.
حزین، دیر و حرم را مست دارد ذکر توحیدتبه هرجا گوش دادم، بانگ یاهوی تو می‌آید
هوش مصنوعی: حزین، هر جا که بروم و هر مکان مقدسی که سر بزنم، یاد توحید و یکتاپرستی تو مرا مست و شاد می‌کند و صدای یاهو (ندای یکنواخت یا صدای دلنشینی) تو به گوش میرسد.