شمارهٔ ۳۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مشکلات و سختی‌های زندگی صحبت می‌کند و به این اشاره می‌کند که با وجود دشواری‌ها و ناملایمات، تلاش و همت انسان در مبارزه با مشکلات اهمیت دارد. او به حس درد و داغ عاشقانه‌ای که در دل دارد نیز اشاره می‌کند و از یاد سردی‌های گذشته و فراق می‌گوید. در نهایت، شاعر به تجربه‌های خود در مواجهه با سختی‌ها پرداخته و به تفاوت بین انسان‌های وفادار و نامرد اشاره می‌کند.
با چرخ سفله، همّت ما در نبرد بودگر روزگار پشت نمی داد مرد بود
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت با ما نمیبود، همت و تلاش ما در جنگ و نبرد بیفایده بود.
یک کس به غیر داغ به ما گرم برنخوردتا بود همدمی به نفسهای سرد بود
هوش مصنوعی: هیچکس جز غم و اندوه نتوانسته به ما گرما ببخشد؛ زیرا تا زمانی که در کنار کسی نبودیم، فقط با نفسهای سرد خود تنها بودیم.
چون زعفران، خزان من آمد بهار مناکسیر شادمانی ما رنگ زرد بود
هوش مصنوعی: زمانهای شاداب و پر از نشاط به سراغم آمده، شادابی که مانند زعفران، رنگ و بویی خاص دارد، اما در دلم رنگ زردی از غم و اندوه حضور دارد.
از یاد سرد مهریت افسرد در فراقداغ دلم که انجمن افروز درد بود
هوش مصنوعی: در غیبت سردی تو، دلتنگی و درد دلم را فراموش کردهام؛ چرا که یاد تو همیشه مایه روشنی و شعف در یادآوری غمها بود.
ما آزموده ایم حزین ، کار روزگارپاس وفا، تفاوت نامرد و مرد بود
هوش مصنوعی: ما تجربه کردهایم، عزیزم، که رفتار روزگار به وفاداری و صداقت بستگی دارد و تفاوتی که میان مردان واقعی و نامردان وجود دارد، در همین وفا و صداقت است.