شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و شوقی اشاره دارد که شاعر نسبت به معشوق خود دارد. او به این موضوع فکر می‌کند که در آستانه روز قیامت (حشر) هیچ نگرانی‌ای ندارد، زیرا عشق و زیبایی معشوقش همچون نامه‌ای در دستش خواهد بود. نگاه معشوقش او را بیدار کرده و عشق او در قلبش به شدت زنده است. شاعر همچنین به طرز خاصی به زیبایی مو و چهره معشوقش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که سجده را برای اهریمنان انجام ندهد، چرا که او باید در سجده عشق خود به دوست باشد. به طور کلی، این شعر بیانگر عشق، زیبایی و وفاداری عمیق شاعر به معشوقش است.
ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟چو نامه در کف ما برگ تاک خواهد بود
هوش مصنوعی: از بازگشت به زندگی و حشر، ما نگران نخواهیم بود. چون در آن صورت، نامه‌ای که در دست ماست مانند برگی از تاک خواهد بود؛ به این معنا که اهمیتی نخواهد داشت و زودگذر خواهد بود.
ز دستبرد نگاهت، چو صبح روشن شدکه تا به حشر، مرا سینه چاک خواهد بود
هوش مصنوعی: از چشم تو که بر من افتاد، همچون صبح روشن شد که تا قیامت، دل من برای تو پر از آرزو خواهد بود.
زبان شانه سر حرف کی به چنگ آرد؟چنین که طرّه تو را، تابناک خواهد بود
هوش مصنوعی: زبان به تنهایی نمیتواند به خوبی از زیبایی و جذابیت حرفی بزند، همانطور که تنها یک شانه نمیتواند موهای درخشان و زیبایت را مرتب کند.
چرا به سجدهٔ اهریمنان به خاک نهیسری که در قدم دوست خاک خواهد بود؟
هوش مصنوعی: چرا سر خود را به سجدهٔ دشمنان خدا بر زمین بگذاری، در حالی که زمانی که در برابر دوست حقیقی خود قرار میگیری، آن سر بر خاک نهاده خواهد شد؟
حزین اگر رخ ساقی عرق فشان گرددتو را ز دل صدف سینه پاک خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر چهرهی ساقی در حینی که عرق میریزد، زیبا باشد، دل تو از تمام زشتیها و ناپاکیها خالی خواهد شد.