شمارهٔ ۴۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به نگرش‌هایی درباره زندگی، مرگ و وجود می‌پردازد. شاعر به افرادی که در میکده‌ها به مستی می‌پردازند، اشاره می‌کند و می‌گوید که آن‌ها از ثواب و عذاب رها هستند. او همچنین به ناامیدی انسان‌ها در برابر دنیا و مشکلاتش می‌پردازد و بیان می‌کند که کسانی که در شب‌های مستی می‌خوابند، از نگرانی‌های دنیوی آزادند. در ادامه، به بی‌عدالتی‌های زندگی و ترس زاهدان از روز حساب اشاره می‌کند. در آخر، شاعر به ارزش عشق و پاسخ عاشق به زندگی اشاره دارد. این اشعار بر اهمیت تجربه زندگی و شادی در لحظات حال تأکید می‌کند.
هرکس به خاک میکده مست و خراب مُردآسوده از ثواب و خلاص از عذاب مرد
هوش مصنوعی: هر کسی که در میکده به حالت مستی و خرابی بمیرد، از پاداش و عذاب راحت است و آسوده خاطر خواهد بود.
چشمی به دور دهر سیه کاسه سیر نیستاسکندرش به حسرت یک جرعه آب مُرد
هوش مصنوعی: در طول زمان، هیچ چیزی ثابت و پایدار نیست و همه چیز در حال تغییر است. حتی اسکندر، که یکی از بزرگترین فاتحان تاریخ بود، به خاطر ناامیدی از یک قطره آب جانش را از دست داد. این موضوع نشان میدهد که جلال و شکوه هم نمیتواند انسان را از ضعف و نیازهای اولیهاش برهاند.
اوضاع زشت عالم دون دیدنی نبودآسوده آنکه در شب مستی به خواب مُرد
هوش مصنوعی: دنیا به قدری زشت و ناگوار است که فردی که در آرامش شب خوابش برده، از دیدن آن نابسامانیها مصون است.
از جور بی حساب تو جاوید زنده ایمزاهد ز بیم پرسش روز حساب مُرد
هوش مصنوعی: از ستمگری بیحساب تو همیشه زندهایم، اما زاهد به خاطر ترس از سؤال در روز قیامت، از درک حقیقت مرده است.
خون بی بهاست عاشق حاضر جواب راجان خواست از حزین لب او، در جواب مُرد
هوش مصنوعی: عشق واقعی ارزشی ندارد، زیرا وقتی معشوق با زبان حزین و غمگین به عاشق می‌گوید که جانش را بخواهد، عشق با سرسختی از پاسخ دادن و زنده ماندن میگذرد و در حقیقت جانش را میدهد.