شمارهٔ ۵۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تاثیرگذاری بهار بر دل و جان شاعر اشاره دارد. شاعر با حسرت و عشق به معشوق، به زیبایی‌های بهار و گل‌ها پرداخته و بیان می‌کند که بی‌وجود معشوق، بهار هیچگونه شیرینی و شادی ندارد. او همچنین به وصف نسترن، سرو و لاله‌ها پرداخته و احساسات عمیق خود را از غم و انتظار مداوم بیان می‌کند. بهار برای او به سمبلی از شوق و درد تبدیل شده که در کنار زیبایی‌هایش، غم جدایی و فراق را نیز به دوش دارد. شاعر با بیانی شاعرانه نشان می‌دهد که بهار بدون عشق معشوق، فاقد معنی و جذابیت است.
بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهارچشم مخمور تو را گرد و غبار است بهار
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، بهارِ چشمهای خوابآلودت مانند خار در پیرهنی بیاهمیت به نظر میرسد و غبار روی آن نشسته است.
به تمنّای تو ای نسترن آرای بهشتپای تا سر همه آغوش و کنار است بهار
هوش مصنوعی: به خاطر خواسته تو ای گل نسترن که زیبای بهشت هستی، تمام وجودم پر از شوق و اشتیاق بهار است.
بس که دنبال تو ای سرو خرامان گشتهستپایش از شبنم گل آبله دار است بهار
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه مدام به دنبال تو میدود، پایش به خاطر شبنم گل‌ها زخم و آسیب دیده است، بهار به خوشحالی و شادابی تو میگذرد.
رنگ ازو، بوی از او، حسن و لطافت همه اوبیخود از جلوه ی آن لاله عذار است بهار
هوش مصنوعی: تمام زیباییها و لطافتها از اوست و هرچه در دل طبیعت میبینیم، به خاطر جلوهی دلربای اوست. در واقع، بهار به واسطهی عنصر زیبایی و دلنشینیاش نمایان میشود.
تکیه بر بستر نسرین و سمن نتواندبس که از دست غمت زار و نزار است بهار
هوش مصنوعی: با تکیه بر گلهای نسرین و سمن، نمیتوان غم تو را فراموش کرد، زیرا به خاطر ناراحتیات، بهار نیز دچار زوال و افسردگی است.
آن قدر نیست که گل ساغر می را بکشدحیف و صد حیف که بی صبر و قرار است بهار
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که زیبایی و جذابیت گل به اندازهای نیست که بتواند تمام و کمال می را تسخیر کند. افسوس و دریغ از این که بهار بیصبر و آرامش به سر میرسد و نمیتوان از آن به درستی لذت برد.
سرو رعنای مرا حلّه طراز است چمنماه زیبای مرا آینه دار است بهار
هوش مصنوعی: سرو زیبای من در چمن مثل یک گلی خوشطرح و زیبا به نظر میرسد و ماه زیبای من بهار را همانند یک آینه نشان می‌دهد.
غنچه در پوست نگنجید ز تأثیر نسیمزاهد از خرقه برون آی، بهار است بهار
هوش مصنوعی: غنچه به خاطر تأثیر نسیم نمیتواند در پوست خود باقی بماند. ای زاهد، از خرقهات بیرون بیا، چون بهار فرا رسیده است.
شعله خوی تو حزین آفت گلزار نگشتجگرش داغ از آن لاله عذار است بهار
هوش مصنوعی: شعله وجود تو، با دلشکستگی، مانند آفتی بر گلزار نیست. دلش از زیبایی چهرهات به شدت داغ و دلتنگ است، بهار به خاطر تو غمگین است.