شمارهٔ ۵۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف رقصی پرانرژی و آزاد در آتشخانه می‌پردازد. او با الهام از حرکت شعله‌های آتش، رقص را به عنوان نمادی از شور و شوق بیان می‌کند. در این حالت، فرد رقصنده با خیال راحت و با حذف موانع، به شادی و مستی دست می‌یابد. شاعر تأکید می‌کند که این رقص زیباترین سرود است و رقص در عشق و شور زندگی همیشگی است. او به تماشاگران اشاره می‌کند که هیچ‌کس نباید کمتر از ذره‌ای از این عشق و شور حزین باشد.
سپندآسا در آتشخانه می‌رقصبه بال شعله، چون پروانه می‌رقص
هوش مصنوعی: در آتشخانه، شعلهها به طرز زیبایی میرقصند و مانند پروانهای که به دور آتش میچرخد، حرکات شگفتانگیزی انجام میدهند.
بیفکن خرقه، هنگام سماع استز مستوری برآ، مستانه می‌رقص
هوش مصنوعی: لباس دینی خود را کنار بگذار و اجازه بده که در زمان گوش دادن به موسیقی احساساتت آزاد شوند. از حالت پنهان خارج شو و مانند مستان با شادی برقص.
سرودی نیست به از غلغل میبه پای شیشه چون پیمانه می‌رقص
هوش مصنوعی: هیچ چیزی به اندازه صدای دلنشین شراب در پای شیشهای که در حال رقصیدن است، زیبا نیست.
اگر مست سماعی در ره شوقبه یاهوی دل دیوانه می‌رقص
هوش مصنوعی: اگر در مسیر عشق و شوق غرق در سرمستی هستی، مانند کسی که از شوق دیوانه شده، با دل شاد برقص.
نه ای کمتر حزین از ذره در عشقمدام از جلوهٔ جانانه می‌رقص
هوش مصنوعی: نه از ذره‌ای غمگینتر باش و در عشق پیوسته، از زیبایی معشوقهات به وجد بیا.