شمارهٔ ۶۲۰

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و تاثیرات آن بر زندگی انسان‌هاست. شاعر از پرده‌پندار که ما را از دیده‌ واقعی دور می‌کند صحبت می‌کند و اشاره دارد که برای دیدن یار، باید از قضاوت‌های دیگران چشم‌پوشی کنیم. او بر این نکته تاکید دارد که حرف‌های او کم‌اهمیت‌تر از اعمالش است و دل‌تنگی او ناشی از زیبایی چشمان معشوق است. شاعر در سفر عشق، از آرزوها عبور کرده و به وصال معشوق رسیده است. او به جستجو در آفاق پرداخته و به نوعی به وحدتی دست یافته است. در پایان، شاعر از تجربیات تلخ و شیرین عشق سخن می‌گوید و به کام خود از لب یار می‌رسد.