شمارهٔ ۶۵۳ - حزین لاهیجی

جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارممی ده که سر صحبت زهّاد ندارم

بی تابی دامم نه ز اندوه اسیری ستمن تاب فراموشی صیّاد ندارم

از قید محبت نتوان یافت رهاییبیرون شد ازین بیضهٔ فولاد ندارم

ای شیشهٔ طاقت زده بر خاره کجایی؟در سنگدلی چون تو دگر یاد ندارم

خاموشیم از ناله نه قانون شکیب استآسوده نیم، قوّت فریاد ندارم

بیرون ننهم پا ز دل خود که خراب استدیوانهٔ عشقم، سر آباد ندارم

سنگین دلی ناز تو غلتاند به خونمحاجت به سبکدستی جلاد ندارم

ساقی دوسه ساغر به کدو ربز، گدا رااز پیر مغان جز طلب ارشاد ندارم

آخر نه حزین توام ای دوست وفا کو؟دیری ست که خاطر ز غمت شاد ندارم