شمارهٔ ۶۷۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی شاعر برای محبوبش است. شاعر با اشتیاق و انتظار به سراغ معشوق می‌رود و همه چیز را برای او فدا می‌کند. او از صبرش در برابر جفا و دوری معشوق سخن می‌گوید و خواستار بوسه‌ای از اوست که جانش را تازه کند. شاعر از شرم و تعهد خود به محبویت پرده برمی‌دارد و تأکید می‌کند که نمی‌تواند در برابر جذبه معشوق خاموش بماند. در نهایت، او در برابر فسون معشوق تسلیم است و رازدار او باقی می‌ماند.
بیا که با همه تن چشم انتظار توایمچو نقش پا به به ره شوق خاکسار توایم
هوش مصنوعی: بیا که ما به شدت در انتظار تو هستیم، مانند ردی از پا که در راه عشق تو بر روی خاک قرار گرفته است.
اساس صبر ز جور تو پایدارتر استاگر چه سر برود بر سر قرار توایم
هوش مصنوعی: به عنوان یک انسان، من از سختیها و ظلمهای تو محکمتر و با ثباتتر هستم، حتی اگر به خاطر عشق و وفاداریام جانم را هم بدهم.
به بوسه ای لب ما موج خیز کوثر کنکه شعله در جگر از لعل آبدار توایم
هوش مصنوعی: به یک بوسه از لب ما، بهشتی و پرشور بساز که ما از شدت عشق و زیبایی تو، شعله ور و مشتاق هستیم.
نثار خاک رهت شد سر و پشیمانمدرین معامله از بس که شرمسار توایم
هوش مصنوعی: من سر و جانم را به خاک پای تو نثار کردم و اکنون در این رابطه از شدت شرم و پشیمانی خودم ناراحتم، زیرا به خاطر تو شرمندهام.
به کف پیاله نگیریم، اگر فرشته دهددماغ ما نکشد می که در خمار توایم
هوش مصنوعی: اگرچه فرشته هم به ما کمک کند و از خوشیها سخن بگوید، اما اگر در بیخودگی و شوق تو غوطهور نباشیم، هیچ چیزی را در دستانمان نمیگیریم.
چرا خموش نباشیم؟ دور نرگس توستچه سان به هوش نشینیم؟ میگسار توایم
هوش مصنوعی: چرا باید سکوت کنیم؟ دور نرگس تو که اینقدر زیباست، چگونه میتوانیم بیتوجه بمانیم؟ ما شیدای تو هستیم و به عشق تو مستیم.
چه می کشی به فسون از حزین مست سخن؟چرا خموش نباشیم؟ رازدار توایم
هوش مصنوعی: چرا به خاطر صحبتهای دلانگیز و سکرآور زندگی، به خودت این همه زحمت میدهی؟ چرا سکوت نکنیم؟ ما رازدار تو هستیم و میتوانیم رازهایت را نگه داریم.