شمارهٔ ۶۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت نرگسی می‌نگرد که آرامش را از آن می‌گیرد. او تأکید می‌کند که دلش فقط از زیبایی محبوبش شاد می‌شود و در عین حال، با توصیف زلف و عشق، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. شاعر با اشاره به آتشکده‌ها و دل سوزان، نشان می‌دهد که عشقش چه اندازه دشوار و پر از درد است. همچنین در پیچ و خم زلف محبوب، آرامش روزگار را تجربه می‌کند. در نهایت، احساس خود را به افسانه‌ای شبیه به مجنون نسبت می‌دهد و از مطرب درخواست می‌کند تا موسیقی تازه‌ای بنوازد چون یار خود را دیده است.
آن نرگس میگسار دیدمآسودگی از خمار دیدم
هوش مصنوعی: در میان سرمستی و شادی، نرگس زیبا و دلربایی را دیدم که در آرامش و راحتی به سر میبرد و بیخیالی از حالت مستی و خماری خود لذت میبرد.
دل جز ز خط و رخ تو نشکفتبسیار گل و بهار دیدم
هوش مصنوعی: دل تنها به خاطر زیبایی و خطوط چهره تو شکفت و رشد کرد و من در زندگی گل ها و بهارهای بسیاری را دیدم، اما هیچ کدام نتوانستند مانند تو دلم را شاد کنند.
چون شانه تمام، چاک شد دلتا زلف تو در کنار دیدم
هوش مصنوعی: دل من مانند شانهای که تمامی آن شکافته شده باشد، وقتی که زلف تو را در کنارم دیدم، اینگونه ترک خورد و آسیب دید.
دل را به قرار عشقبازیصد شکر که بی قرار دیدم
هوش مصنوعی: دل به خاطر عشق و عاشقی، صد بار شکرگزاری می‌کند که بیقراری و شوق را احساس کردهام.
آتشکده های دین ودل سوزدر سینهٔ داغدار دیدم
هوش مصنوعی: در دل داغدار خود، احساسات و اعتقادات سوزانی را مشاهده کردم که مانند آتشکده‌ها میسوزند و شعلهور هستند.
در پیچ و خم شکنج زلفتآسایش روزگار دیدم
هوش مصنوعی: در خمیدگی و زیبایی زلفت، آرامش زندگی را احساس کردم.
پای دل خویش درگل اشکدرکوی تو استوار دیدم
هوش مصنوعی: دل من در کوی تو، با اشکهایش به زمین بسته است و استقامت دارد.
افسانه عشق خود چو مجنونافسانهٔ روزگار دیدم
هوش مصنوعی: عشق خود را مانند داستان معروف مجنون که با زمانه خود روبهرو بود، مشاهده کردم.
مطرب ز نوای عارف روماین پرده بزن که یار دیدم
هوش مصنوعی: خواننده، از نوا و آواز عارفانه دلی پر احساس را برانگیز و پردهای تازه بزن، چرا که من محبوبی را در دیدم.