شمارهٔ ۷۵۸

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که زلفش را باز کند و زیبایی خود را به نمایش بگذارد. او به نیکی از نسیم صبا سخن می‌گوید و به خاطر عشق و شوق، به ساقی می‌گوید که جرعه‌ای از شراب را به او بدهد. همچنین، شاعر از مطرب می‌خواهد که موسیقی را قطع نکند و در پی لذت و شادی است. او تأکید می‌کند که زندگی کوتاه است و باید از آن نهایت استفاده را برد، لذا می‌خواهد که بی‌پروا به جشن و سرور بپردازد. شاعر به زاهدان هشدار می‌دهد که غرور آنان موجب غفلت از حقیقت می‌شود و در پایان، از آزادی و انتخاب خوشبختی در زندگی صحبت می‌کند.