شمارهٔ ۷۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چشمان و مژه‌های شخص اشاره دارد و تأثیر آنها بر دل و احساساتش را توصیف می‌کند. شاعر از جنبه‌های مختلف زیبایی و راز درون این فرد سخن می‌گوید و به احساساتی چون عشق، وفا و غم می‌پردازد. او به نوعی حسرت و آرزو را در چشمان معشوق می‌بیند و به قدرت تأثیرگذاری نگاه و زیبایی او اشاره می‌کند. در نهایت، شعر به طرز احساسی عمیق و تأمل‌برانگیز بر زندگی و عشق تأکید دارد.
بنگر چه می کند مژه های دراز توآخر بگو، چه شد نگه دلنواز تو؟
هوش مصنوعی: به مژه‌های بلند تو نگاه کن و بگو، چه بر سر نگاه دلنواز تو آمده است؟
در پرده حباب نگنجد شکوه بحرافزون بود ز حوصله سینه، رازتو
هوش مصنوعی: در حباب نمیتوان عظمت دریا را گنجاند، راز تو از چیزی فراتر است که بتوان در سینهای محدود جا داد.
غم نیست جان اگر برود در ره وفابادا دراز، عمر غم جانگداز تو
هوش مصنوعی: غم و اندوهی نیست اگر جانم در راه وفا برود، اما عمر غم تو بسیار طولانی و دشوار است.
افسانه ساز نرگس مست که بوده ایمطرب، کرشمه می چکد از تار ساز تو؟
هوش مصنوعی: نرگس مست، که قصهها را میسازد، تو کیستی؟ آیا تو نوازندهای که جادوگری میکنی و زیبایی از سازت جاری میشود؟
از بس نگاه حسرت اندوختی حزیندر خاک هم بود نگران چشم باز تو
هوش مصنوعی: به خاطر نگاههای پر از حسرتت، حتی در دل خاک هم نگران چشمان باز تو بود.