شمارهٔ ۸۰۱
هوش مصنوعی: این شعر همواره به فلسفه و معنای وجود اشاره دارد. شاعر از بی‌فایده بودن جدایی و دوری می‌گوید و به دنبال پیدا کردن معنی در عشق و اتصال به معشوق است. او به تضاد احساسات و حالات مختلف اشاره می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که گرچه ناله‌ها و دردها ممکن است بی‌اثر به نظر برسند، اما عشق و احساسات واقعی همیشه دارای ارزش و معنا هستند.
از ما نهان ز فرط ظهوری، چه فایده؟دایم میان جانی و دوری، چه فایده؟
هوش مصنوعی: اگر چیزی به حدی واضح و آشکار باشد که از ما پنهان بماند، چه کاربردی دارد؟ همواره در حال فاصله گرفتن و نزدیک شدن به یک چیز، چه فایدهای خواهد داشت؟
کام و لبی کجاست که نوشد شراب تو؟خود مست و خود شراب طهوری چه فایده؟
هوش مصنوعی: چه کسی است که از میخانهی تو نوش کند و کام دلش را پر کند؟ وقتی خودت مستی و خودت هم شراب ناب هستی، چه فایدهای دارد؟
کس چون حریف جلوهٔ هر جایی تو نیستگه نوری و گه آتش طوری چه فایده
هوش مصنوعی: هیچکس مانند تو در هر مکانی وجود ندارد؛ گاهی مانند نور و گاهی مانند آتش میدرخشی. چه فایدهای دارد؟
گیرم کنند چارهٔ شوریدگان توای نوبهار، مایه شوری چه فایده؟
هوش مصنوعی: اگر برای دیوانهها راه حلی پیدا کنند، ای بهار نو، به چه درد میخورد که خودت مایهی شور و شوقی؟
جانسوز ناله های حزین بی اثر نبوداز جام حسن مست غروری چه فایده؟
هوش مصنوعی: نالههای دلسوز و غمانگیز بینتیجه نماند، اما از زیبایی و جذابیت او چه سودی حاصل میشود که فقط منجر به غرور میشود؟