شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نه تنها از محبت او بهره‌مند نیست، بلکه تحت تاثیر عتاب و خشم او نیز قرار دارد. همچنین، او می‌خواهد که عشق‌شان همیشه دوام بیاورد؛ چرا که خون و احساساتشان مانند شمشیری است که در نهایت به آب تبدیل می‌شود. به‌عبارتی، عشق و هیجان آنها بسیار عمیق و گرم است.
کردی دلم از حسن گلوسوز کبابنه پرتو لطف دیده نه برق عتاب
هوش مصنوعی: دل من از زیباییات، همچون گلی که بر روی آتش کباب می‌شود، دچار سوختگی و درد است. نه نوری از لطف چشمانت به من میرسد و نه از خشم نگاهت، برقی بر میخیزد.
خواهیم به عشق، نیم بسمل شده ماندکز گرمی خون ماست، شمشیر تو آب
هوش مصنوعی: ما امیدواریم که در عشق به حالتی برسیم که نیمه جان بمانیم، چراکه گرمای خون ما، شمشیر تو را به آب تبدیل کرده است.