شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از یک مطرب و ساقی عاشقانه می‌پرسد که نغمه و شراب وجودش کجا رفته است. او به غم و دوری دل‌های عاشقان اشاره می‌کند و به زیبایی و کشش مژگان محبوبش اشاره می‌کند که گویی در دسترس نیست. به طور کلی، شاعر به جست‌وجوی زیبایی‌ها و لذت‌های عشقی می‌پردازد.
ای مطرب عاشقان نوای تو کجاست؟ای ساقی جان آب بقای توکجاست؟
هوش مصنوعی: ای نوازنده عاشقان، صدای تو کجاست؟ ای ساقی جان، آب زندگیبخش تو کجا است؟
گیرم دل ما از نظر افتادهٔ توستگیرایی مژگان رسای تو کجاست؟
هوش مصنوعی: اگر بپذیریم که دل ما تحت تأثیر نتایج نگاه تو قرار گرفته، پس جذابیت و کشش مژگانت کجا رفته است؟