شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناامیدی و ناخوشایندی اوضاع زمانه اشاره می‌کند. او بر این باور است که بهتر از نادیده گرفتن مشکلات، راهی نیست و به خاطر تنگی دنیا، امکان حرکت و گشایش وجود ندارد. در واقع، حس خستگی و محدودیت در دنیای اطراف را به تصویر می‌کشد.
اوضاع زمانه لایق دیدن نیستوضعی خوشتر ز چشم پوشیدن نیست
هوش مصنوعی: شرایط و وضعیت زمانه آنقدر ناپسند است که ارزش دیدن ندارد و بهتر است به جای تماشای آن، چشمپوشی کنیم.
دانی ز چه پا کشیده ام در دامان؟دنیا تنگ است، جای جنبیدن نیست
هوش مصنوعی: آیا میدانی چرا قدمهایم را از این دنیا عقب کشیدهام؟ دنیا آنقدر تنگ و محدود است که جایی برای حرکت و آزادی عمل ندارد.