شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به امید و انتظار گدا (درویش) اشاره دارد که در دنیای عشق و عشق ورزی معشوقی ثروتمند و غنی وجود دارد. او به خستگی خویش اشاره می‌کند که داروی خود را نمی‌یابد و نیاز و چاره‌اش را در وضعیتی شیرین و زیبا می‌بیند. در واقع، این ابیات به تضاد وضعیت نیازمندی و زیبایی عشق پرداخته و احساس ناتوانی و در عین حال امید را بازتاب می‌دهد.
امّید گداست، تا در بازی هستمعشوق غنیّ و عشق را آزی هست
هوش مصنوعی: گدا به امید عشق و بازی با معشوق است، زیرا در این میان، معشوق ثروتمند و عشق خود یک نوع آزمایش دارد.
خسته به دواتند، نه با خسته دوابیچاره نیاز و چاره را نازی هست
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس غم و دل تنگی است. میگوید وقتی کسی خسته و ناراحت است، هیچ دارویی نمیتواند او را تسکین دهد. در این حال، حتی اگر به دنبال راه حلی باشد، گویی چیزی وجود ندارد که به او کمک کند و او باید با این احساسات کنار بیاید.