شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات اشاره می‌کند که ناله و زاری او نمی‌تواند دلش را شاد کند و از گریه‌اش غبار غم نمی‌زاید. او با تأکید بر اراده‌اش، می‌گوید که هیچ‌چیز نمی‌تواند خماری و حال روحی او را تغییر دهد، حتی دنیا و خوشبختی. او به میکده و لذتی که در آن می‌جوید اشاره می‌کند و می‌فهماند که این حالات عاطفی درونی او مهم‌تر از هر چیز دیگری هستند.
دل خوش نکند نالهٔ زاری که مراستوز گریه نمی رود غباری که مراست
هوش مصنوعی: آرامش دل را نمیتوان با ناله و زاری به دست آورد و اشک ریختن هم نمی‌تواند غم و غصهای که در دلم است را از بین ببرد.
با همّت من دولت دنیا چه کند؟این میکده نشکند خماری که مراست
هوش مصنوعی: با اراده و تلاش من، دنیا چه کار میتواند بکند؟ این میکده و وجود شراب، نمی‌تواند غم و سنگینی دل مرا بشکند.