شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: شعر به موضوع فتنه و فتنهانگیزی اشاره دارد. در این جا شاعر میگوید که هر زمان و در هر جا ممکن است موجودی سیاه و بداندیش فتنهای ایجاد کند. او به این نکته میپردازد که بهتر است جهانیان به دروغها و فریبها توجه نکنند و از خطرات سرزمینی که به دام فریب یا دسیسه افتاده، دوری کنند.
تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟هر گوشه، کمانِ کین سیه توز شود؟
هوش مصنوعی: متن درباره‌ی تداوم درگیری‌ها و فتنه‌ها در زمانه‌ای خاص صحبت می‌کند. سوال می‌شود که تا چه زمانی این فتنه‌ها ادامه خواهند داشت و در هر گوشه، دشمنی و کینه‌ای وجود دارد که بر شدت آن افزوده می‌شود. به طور کلی، احساس ناامیدی و خستگی از شرایط نامساعد و تنش‌زای موجود در جامعه را به تصویر می‌کشد.
زیبد که جهانیان به پشمی نخرندملکی که به کامِ پوستین دوز شود
هوش مصنوعی: بهتر است که مردم دنیا ملکی را که به قیمت ناچیز پشمی معامله می‌شود، خریداری نکنند؛ چراکه چنین ملکی به زحمت و تلاش پوستین‌دوزی تعلق می‌گیرد.