شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات عمیق خود در جستجوی محبوب اشاره می‌کند. او از دل ناله‌ای به هوا می‌فرستد و به شوق صبحگاهان دلی آهful می‌زند. قاصدی که نمی‌تواند به هدفش برسد، در تلاش است تا به وصال یار دست یابد، اما به نظر می‌رسد که راهیابی به این وصال دشوار است.
در راه طلب، ناله هواخواهی کرددل همرهی آه سحرگاهی کرد
هوش مصنوعی: در مسیر جستجوی عشق، دل به دلتنگی و زاری پرداخته و در سحرگاهان، با نواهای دلنشین خود درخواست همدلی کرده است.
زد قاصد شوق دست و پایی که نداشتدامان وصال یار، کوتاهی کرد
هوش مصنوعی: فرستادهی عشق به رغم نداشتن توانایی و تلاش، در رسیدن به وصال معشوق ناکام ماند.