شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عمق غم و اندوه اشاره می‌کند و از کسی خواسته می‌شود که چون شمعی در تاریکی صبح، در اثر درد و رنج جان بسپرد. او همچنین به عدم توانایی فرد برای ورود به نجف اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که بهتر است این شخص در همین مسیر و در نتیجه غم و اندوه خود بمیرد.
در هجر حزین، از غم جانکاه بمیرچون شمع سحرگاه، به یک آه بمیر
هوش مصنوعی: در دوری عاشقانه، به اندازهای غمگین و جانکاه باش که مانند شمعی در صبحگاه، تنها با یک sigh خاموش شوی و از شدت درد بمیر.
آن قدر نداری که درآیی به نجفجان تو درآید، تو درین راه بمیر
هوش مصنوعی: اگر توانایی آن را نداری که به نجف بروی و روح خود را به آنجا برسانی، بهتر است در همین مسیر زندگی خود را از دست بدهی.