شمارهٔ ۱۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات درخواست نجات از زشتی‌ها و ناپاکی‌های هند را دارد و خواهان پاکی و تطهیر از طریق غسل در شط فرات است. او همچنین به مرگی که در شهر نجف مطلوب و خوشایند باشد اشاره می‌کند و در نهایت خواسته‌اش را محدود به همین زندگی و آرزوها می‌کند.
از هند نجس، نجات می خواهم و بسغسلی به شط فرات می خواهم و بس
هوش مصنوعی: از آلودگی و ننگ دوری میطلبم و غیر از این، تنها خواهان شستشو و پاکی در آب زلال فرات هستم.
مرگی که بود به کام دل در نجف استاز بهر همین حیات می خواهم و بس
هوش مصنوعی: مرگی که باعث خوشحالی و رضایت دل باشد، در نجف جاری است و من فقط به خاطر این زندگی را میخواهم.