شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این بیت شعر به توصیف لذتهای عشق و بوسه میپردازد. شاعر از مینوشی و تاثیر آن بر لبهای خود سخن میگوید و به زیبایی و وسعت نعمتهای عشق اشاره میکند. بهشت عشق و بوسه برای او ملموس است و لب تنگ معشوق به او وسعتی از زیبایی و خوشی عطا کرده است.
می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب رالب مخمور من نوشید این جام لبالب را
هوش مصنوعی: من از جام پر از شراب مینوشم و لبهایم را که مستاند، حالتی خاص به آنها میدهد. این اندیشه را در ذهن دارم که لبهای من طعم شراب را چشیده و آن را احساس میکنند.
بهشت جاودانی، دستگاه بوسه اش دارددهان تنگ او داده ست وسعت، حسن مشرب را
هوش مصنوعی: بهشت جاودان به شکلی است که در آن، عشق و محبت به وفور وجود دارد و با وجود اینکه دهان آن تنگ به نظر میرسد، اما زیبایی و لذتهای زنده را به شکلی گسترده و وسیع برای انسان فراهم کرده است.