شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و دلنشین در صبحگاه اشاره دارد. شاعر از دلی پر از احساسات و یادها سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند بار سنگین این یادها و خاطرات را از دوش او بردارد.
گذرد گرم ز دل، آه سحرگاهی ماباربر جاده نگردد، قدم راهی ما
هوش مصنوعی: دل ما در سحرگاه با یاد تو در آتش می‌سوزد؛ ولی کسی وجود ندارد که بار سنگین آن را بر دوش بکشد و در راه زندگی ما قدمی بردارد.