شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و وضعیت معنوی شاعر اشاره دارد. شاعر به تقلید از شراب لذیذ و خوشمزه صحبت می‌کند و می‌گوید که به او چه ارتباطی دارد. همچنین از خضر، نماد زندگی و جوانی، نام می‌برد و نشان می‌دهد که حال او بر اثر خون‌گرفتن، متفاوت است. در پایان، از تن نحیف و ناتوانی خود در برابر این وضعیت ناخوشایند صحبت می‌کند و می‌پرسد از این حال چگونه می‌تواند رهایی یابد.
شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟ز آب خضر، به ما خون گرفته ها چه رسد؟
هوش مصنوعی: شراب سرخ رنگ و خوش طعم، برای ما که چنین حالتی داریم، reachable نیست. همچنین، از آب خضر که به آن حیات جاودان می‌دهد، ما که در شرایط دشواری هستیم، نمیتوانیم بهرهمند شویم.
چو نی فتاده مرا همدمی، به دم سردانتن نحیف مرا تا ازین هوا چه رسد
هوش مصنوعی: وقتی نی به زمین افتاد، تن نحیف من در کنار کسانی که سرد و بیروح هستند، به کجا می‌تواند برود و چه چیزی از این وضعیت به من خواهد رسید؟