شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و رنجی که در زندگی تحمل می‌کند اشاره می‌کند. او می‌گوید که خون او زمانی به زمین ریخته می‌شود که تیغی به او آسیب می‌زند و آرزو می‌کند که این درد بر دامن پاکی ریخته شود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تنها نتیجه زندگی صبر است، که به دلش خون مى‌كند و چشمانش را به خاک می‌سند.
خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاندرشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند
هوش مصنوعی: زمانی که خون من با تیغ تو به زمین ریخته می‌شود، آرزو میکنم که بر دامن پاک تو نیز قطرهای از آن بریزد.
ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبرجگری خون کند و دیده به خاک افشاند
هوش مصنوعی: نتیجه وجود و آفرینش جز این نیست که انسان در برابر سختیها و دردها صبر و استقامت داشته باشد و در بعضی مواقع، غم و اندوه خود را ابراز کند و اشک بریزد.