شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که سخنانش ممکن است در دل شیرین و جذاب به نظر برسند، اما زمانی که به یاد معشوق می‌رسد، این سخنان به گونه‌ای شگفت‌انگیز مانند شراب خوش‌طعم در لبش ظاهر می‌شود. در واقع، یاد معشوق تأثیری عمیق و لذت‌بخش بر او دارد.
سخنم چو هست، در دل نمک سراب باشدچو رسد به یاد لعلش، به لبم شراب باشد
هوش مصنوعی: وقتی سخن می‌گویم، آن کلامم به دل طعمی خوش می‌دهد، اما وقتی یاد لعل او به ذهنم می‌آید، آن احساس شیرینی به لبانم شرابی خوش می‌بخشد.