شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که با کنار گذاشتن دنیا و مسائل آن، به آرامش و راحتی دست یافته است. او دیگر به وضعیت جهان توجه نمی‌کند و این غفلت از مشکلات دنیوی به او احساس راحتی و آرامش داده است.
به دنیا سر فرو ناوردنم بالین راحت شدنظر پوشیدن از وضع جهان، خواب فراغت شد
هوش مصنوعی: به دنیا وابسته نشدم و سرم را به زمین نگذاردم. راحتی‌ام با دیدن وضعیت جهان از بین رفت و اکنون خواب آرامش را تجربه نمی‌کنم.