شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت لب یار اشاره می‌کند که مثل خضر، راهنمایی برای سرچشمه زندگی است. شوق و علاقه به مژه‌های او و تاثیر آن بر دیگران را توصیف می‌کند و به این نکته می‌پردازد که تنها انعکاس زیبایی او در آینه نیست، بلکه خود او نیز تحت تأثیر زیبایی‌اش حیران شده است.
ای خطِّ لب یار، نمایان شده باشیخضر رَهِ سرچشمه ی حیوان شده باشی
هوش مصنوعی: ای خط لب معشوق، تو به قدری زیبا و دلربا هستی که گویی در مسیر زندگی، آبی که حیات را به ارمغان میآورد، به وضوح نمایان شدهای.
پر می زند از شوق، تذرو مژه ی اودر دیده ی هرکس که خرامان شده باشی
هوش مصنوعی: چشمان او به قدری از شوق میدرخشد که هر کسی با او همراهی کند، احساس شور و شوق عجیبی در دلش احساس می‌کند.
تنها، نه همین آینه حیران تو باشددانم که تو هم زآینه حیران شده باشی
هوش مصنوعی: تنهایی فقط به این آینهای که به تو خیره شده است محدود نمیشود، بلکه میدانم که تو هم به اندازه این آینه، در حیرت و شگفتی هستی.