بخش ۱۸ - در صفت خاموشی گوید
هوش مصنوعی: این شعر به نقد سخن گفتن بیهوده و بی‌محتوا پرداخته و تأکید می‌کند که تا زمانی که فردی دانش و بصیرت کافی ندارد، صحبت کردن او بی‌فایده است. شاعر هشدار می‌دهد که خاموشی بهتر از گفتار بی‌معناست و می‌گوید: اگر کسی درک لازم را ندارد، نباید خود را در معرض قضاوت دیگران قرار دهد. همچنین، اشاره می‌کند که دنیا مملو از افراد نادانی است که فقط صحبت می‌کنند، اما بر ارزش واقعی سخن و اهمیت دانایی تأکید دارد. در نهایت، شاعر به نیکوکاری در انتخاب کلمات و شیوه بیان اشاره می‌کند و توصیه می‌نماید که باید در برابر نادانان از بیان بی‌مورد خودداری کرد.
تو را تا نباشد گرانمایه ایبه از خامشی، نیست پیرایه ای
هوش مصنوعی: اگر تو چیزی ارزشمند و گرانبهایی برای گفتن نداری، بهتر است سکوت کنی.
نداری زبان سخن گستریچرا مستمع را، جگر می خوری؟
هوش مصنوعی: اگر زبان گفتن نداری و نمیتوانی سخن بگویی، چرا برای شنونده قلبت را به درد میآوری؟
به گفتار، ضایع مکن خویش رامشوران دل حکمت اندیش را
هوش مصنوعی: هیچگاه سخن خود را بیهوده نکن و با نیکان و اندیشمندان مشورت کن.
حزین، ار چه گفتار در شان توستسخن، کار کلک زبان دان توست
هوش مصنوعی: اگرچه حرفهایی که در وصف تو زده میشود زیبا و دلنشین است، اما اصل این هنر و زیبایی، به توانایی و مهارت تو در بیان آنها برمیگردد.
خمش کن، که گوهر شناسنده نیستبهای خزف ریزه و دُر یکی ست
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا کسی که به ارزش گوهر پی نمیبرد، تفاوتی بین سنگ بیارزش و الماس قائل نیست.
ستاینده خواهد نیوشنده ایتو بیهوده تا چند، کوشنده ای؟
هوش مصنوعی: تا چه زمان به دنبال کسی هستی که تو را تحسین کند، در حالی که خودت باید تلاش کنی و برای موفقیت هایت کوشا باشی؟
ز داننده، کم گفتن اکنون نکوستجهان پر ز نادان بسیار گوست
هوش مصنوعی: اکنون بهتر است که از عالم کمتر صحبت کنیم، زیرا جهان پر است از افرادی که نادان و خیلی پرگو هستند.
گذشتند یاران معنی گرایچو رهرو نبینی مجنبان درای
هوش مصنوعی: دوستانی که با معنای حقیقی آشنا هستند از کنار تو عبور کردند، چون اگر به راه رو نگاه نکنی و آرام حرکت نکنی، درستی و حقیقت را نمیفهمی.
نهفتن سخن را ز نابخردانصواب است، مگشای بیجا زبان
هوش مصنوعی: پنهان نگهداشتن حرفها از افراد نادان کار درستی است، بنابراین زبان خود را بی‌مورد باز نکن.