بخش ۴ - فی المنقبه
هوش مصنوعی: این شعر به مدح و ستایش علی (ع)، امام اول شیعیان و شوهر فاطمه (ع) پرداخته است. شاعر او را شخصیتی برجسته و عارف به اسرار می‌داند که سرور را برای دین و رهبران می‌باشد. او را قافله‌سالار مؤمنان و برتر از تمام مخلوقات معرفی کرده و تأکید می‌کند که روش و مسیر او، راه حق است. همچنین به ویژگی‌های خاص ایشان چون علم و فضل اشاره می‌کند و از او به عنوان ساقی جان که عشق به بهشت را هدایت می‌کند، یاد می‌کند. در نهایت، از او می‌خواهد که از رحمت و کرم خود روی نگرداند.
شاهسوار صف هیجا علیواقف اسرار خفیّ و جلی
هوش مصنوعی: شاه سوار بر اسب، در صف جنگ، علی است که به رازهای hidden و آشکار آگاه است.
آیتی از منقبتش هل اتیرایتی از مکرمتش لافتی
هوش مصنوعی: این بیت به ستایش ویژگیها و فضائل یک شخصیت بزرگ اشاره دارد. گوینده از نشانهها و ویژگی‌های او میگوید و به زیباییهای او اشاره می‌کند، به گونهای که عظمت و بزرگیش به وضوح نمایان است.
نفس نبی، باب شبیر و شبرناصر دین، سرور عالی گهر
هوش مصنوعی: نفس پیامبر، فرزندان حسین و حسن، حامی دین، و سرور با فضیلت و ارزشمند هستند.
قافله سالار همه رهروانداغکش ناصیهٔ خسروان
هوش مصنوعی: رئیسی که راهنمای تمام مسافران است، همواره در دل داغ و غم شاهان و بزرگان را دارد.
والی ملک و ملکوت از ازلبرتر از اندیشهٔ خَلقش، محل
هوش مصنوعی: حاکم بر کشور و جهان از اول هم بالاتر از تفکر مخلوقش است، جایی برای او است.
جادهٔ حق، مسلک و منهاج اودوش نبی، پایهٔ معراج او
هوش مصنوعی: راه حقیقت و مسیر او، شب گذشته، مبنای عروج پیامبر بوده است.
صدرنشین، صفحهٔ ایجاد راعرش گزین، علم خدا داد را
هوش مصنوعی: کسی که در بالاترین مقام قرار دارد، بر صفحهٔ آفرینش نشسته و علم الهی را در اختیار دارد.
ساقی جان، از می کوثر سرشتدوستیش، سایق راه بهشت
هوش مصنوعی: ای ساقی عزیز، از شراب بهشتی که از دوستی تو سرچشمه میگیرد بیا بنوشیم که راهی به سوی بهشت است.
یا اسدالله، ز حزین غریبروی متاب ازکرم بی حسیب
هوش مصنوعی: ای شیر خدا، از چهره غمگین و غریب حزین روی بر نمتاب و از کرمت دست نکش.
پرده نیوشندهٔ فرمان توستحلقه به گوشی ز غلامان توست
هوش مصنوعی: حلقهای که به گوش دارد، نوای فرمان تو را میشنود و به نوعی مانند پردهای است که گوش به فرمان تو دارد.