شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست نعمت‌ها و برکات می‌کند. او با اشاره به نعمت‌های بی‌پایان و پنهان خدا، از او خواسته است که به او قوت و sustenance بفرستد. شاعر به پوچی و فانی بودن دنیا اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که به او مقام و اعتبار بدهد. همچنین از خدا درخواست می‌کند که نیازهای او را تامین کند و از جمیع نعمت‌هایی که لازم دارد، چون خوراک و نیازهای زندگی، بهره‌مند شود. در نهایت، شاعر از خدا می‌خواهد که همچنان که یک کدخدا به رعیت خود رسیدگی می‌کند، او نیز به امور او توجه نماید.