شمارهٔ ۲ - ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به بیان وضعیت وجودی خود و تحولاتی که در مسیر کمال و شناخت رخ داده، می‌پردازد. او از حالت ابتدایی خود به عنوان حروفی جلیل و بزرگ سخن می‌گوید که به صورت خطوطی نازل شده‌اند. پس از Hidden بودن، در عالم هستی ظاهر شده و به تمامی موجودات تبدیل شده‌اند. گوینده به این نکته اشاره می‌کند که این موجودات حقیقت واقعی هستند و جنبه‌های مختلف هستی را تشکیل می‌دهند.
در این مسیر، انسان‌ها به مشکلاتی دچار شده و فراموش کرده‌اند که چه پیوندی با عالم نور و وصل داشته‌اند. سپس، از ظهور پیامبری سخن به میان می‌آورد که معجزاتی را به همراه دارد و به انسان‌ها یادآوری می‌کند که چگونه باید به خویشتن و حقیقت‌های والای خود بازگردند.
در نهایت، گوینده به اتصال و وحدت با ذات اصلی و عالی گفتار می‌کند و یادآور می‌شود که در تفصیل و تجلی، هیچ موجودی جز آنها وجود ندارد. این شعر به نوعی بیانگر سیر و سلوک روحانی و تلاش برای شناخت و اتحاد با حقیقت است.
لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات
هوش مصنوعی: ما زمانی حروفی بزرگ و با ارزش بودیم، اما در حال حاضر در خطهایی ساده و نازک فرود آمدهایم.
ظهرنا بعد ما کنا خفیاو صرنا الان کل الکاینات
هوش مصنوعی: در زمانهای گذشته ما پنهان بودیم، اما اکنون نمایان شدهایم و همه موجودات ما را میبینند.
و ما الاکوان الا نحن حقافانا کاینات ممکنات
هوش مصنوعی: تنها ما هستیم که وجود داریم و حقیقتاً وجود ما به شکل ممکنات است.
اذا صرنا العوالم و المراتبو ذاتا ثم اسما للصفات
هوش مصنوعی: زمانی که ما به عالمها، مراتب و ذات تبدیل میشویم و سپس به اسمها و صفات میرسیم.
تحجبنا بنا انا لدنیاوقعنا بعده فی المشکلات
هوش مصنوعی: ما از اینکه در دنیای پر از مشکلات قرار گرفتهایم، شگفتزدهایم.
نسینا عهد ایام الوصالولم نذکر عهود السالفات
هوش مصنوعی: ما فراموش کردهایم وعدههای زمانهای وصال را، اما به یاد نمیآوریم عهدهای گذشته را.
رسول جاء منا بعد ذلکعلینا منبئی بالمعجزات
هوش مصنوعی: پیامبری از ما ظهور کرد که پس از آن، نشانهای معجزهآسا بر ما نازل شد.
دعا فینا لنا منا الیناو صرنا و ارتقینا عن جهات
هوش مصنوعی: دعای ما در دل ماست و از درون بر میآید؛ نشانهی ریشهدار بودنِ آرزوهایمان است که به سمت بالا و نور حرکت میکنیم و از زوایای مختلف به سمت حقیقت پیش میرویم.
عبرنا عن نفوس زاکیاتو عن رتب الذوات قابلات
هوش مصنوعی: این بیت به تمایز میان روحهای پاک و نفسهای پاک اشاره دارد و از ویژگیهایی صحبت می‌کند که آنها را واجد شرایط میسازد. در واقع، به این نکته توجه می‌کند که چگونه این افراد به درجات بالاتری از شخصیت و وجود دست یافتهاند.
وصلنا و اتصلنا و اتحدنابذات العین صرنا عین ذات
هوش مصنوعی: ما به هم رسیدیم، ارتباط برقرار کردیم و با ذات حقیقت یکی شدیم، به گونهای که ما خودِ آن حقیقت هستیم.
و فی التفصیل لم یوجد سواناولم یوجد کذا فی المجملات
هوش مصنوعی: در جزئیات، هیچکس جز ما وجود ندارد و همچنین در کلیات نیز چنین وضعیتی برقرار است.