شمارهٔ ۶ - فرد
هوش مصنوعی: شاعر به تماشا و تفکر در نور و سایه آن و همچنین در دریا و سایه او میپردازد. او احساس میکند که موجودات جهان از وجود او ناشی شده و دنیای ممکنات را همچون آینهای میبیند که بازتاب وجود اوست.
انظر الی النور البسیط و ظلهوانظر الی البحر المحیط و ظله
هوش مصنوعی: به روشنی ساده و سایهاش نگاه کن، و به دریا و سایهاش نظر بیفکن.
بدت الکاینات من ذاتیصارت الممکنات مرآتی
هوش مصنوعی: بدترین چیزها برای من وجوداتی هستند که امکانها را به آئینهای برای خود تبدیل میکنند.