شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر زیبایی و جلوه‌های جمال معشوق را توصیف می‌کند. او به وضوح از تاثیر زیبایی معشوق بر جهان و دل عاشقان صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هر کس که به جمال معشوق نگاه کند، به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد. معشوق چنان زیبایی دارد که در آینه‌ها نیز جلوه‌گر می‌شود و این امر سبب ایجاد غوغا و شگفتی در جهان می‌گردد. شاعر با اشاره به نمادهایی مانند آدم و حوا، به عمیق‌ترین مفاهیم زیبایی و عشق اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که در واقع، تمامی این زیبایی‌ها فقط در پرتو معشوق وجود دارد.
ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیداوی روی تو در آینۀ کَون هویدا
هوش مصنوعی: تمام جهان در چهرهی مهربان و زیبا تو نمایان است و چهره تو در آینه وجود و هستی آشکار و مشهود است.
تا شاهد حسن تو در آیینه نظر کردعکس رخ خود دید بشد واله و شیدا
هوش مصنوعی: زمانی که شاهد زیبایی تو به آینه نگاه کرد، تصویر چهرهاش را دید و در نتیجه، دلباخته و مجذوب شد.
هر لحظه رخت داد جمال رخ خودرابر دیده خود جلوه بصد کسوت زیبا
هوش مصنوعی: هر لحظه زیبایی چهرهات را با جلوهای دلفریب بر چشمهایم به نمایش میگذاری.
از دیده عشاق برون کرد نگاهیتا حسن خود از روی بتان کرد تماشا
هوش مصنوعی: عشاق نگاهی پر از زیبایی به سوی معشوق انداختند تا بتوانند زیبایی خود را از چهرهی معشوقان تماشا کنند.
رویت ز پی جلوه‌گری آینه‌ای ساختآن آینه را نام نهاد آدم و حوّا
هوش مصنوعی: صورت زیبای تو به قدری درخشان است که آینه به خاطر آن شکل گرفت؛ به همین دلیل آینه نام آدم و حوا را به خود گرفت.
حسن رخ خود را به همه روی در او دیدزان روی شد او آینهٔ جملهٔ اسما
هوش مصنوعی: خوبی چهرهاش را در چهرهی او مشاهده کرد و از آن چهره، او شده آینه‌ای که تمام اسمها و صفات را در خود نشان میدهد.
چون ناظر و منظور توئی غیر تو کس نیستپس از چه سبب گشت پدید این همه غوغا
هوش مصنوعی: وقتی که فقط تو هستی که مینگری و کسی غیر از تو وجود ندارد، پس چرا این همه سر و صدا و هیاهو به وجود آمده است؟
ای مغربی آفاق پر از ولوله گرددسلطان جمالت چو زند خیمه به صحرا
هوش مصنوعی: وقتی سلطان زیبایی در صحرا خیمه بزند، سرزمین غربی پر از شور و هیاهو خواهد شد.