شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و ارتباط عمیق با معشوق است. شاعر بیان می‌کند که عشق او به معشوق از هر دو طرف وجود دارد و بدون او زندگی‌اش کامل نیست. او به تجلیات زیبای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که با دیدن زیبایی‌های او، تمام تردیدها و دردهایش برطرف می‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همهٔ جدایی‌ها و خودخواهی‌ها در عشق واقعی فرو می‌ریزد و این عشق یک وحدت عمیق و معنوی ایجاد می‌کند. در واقع، معشوق وجود و دل شاعر را پر کرده و او را به روشنایی و آرامش رسانده است.
با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است
هوش مصنوعی: آن شخصی که من به دنبال او بودم، اکنون با من است. هم روح من به جسمم وابسته است و هم جسم من به روح.
از برای او همی کردم کنار از ما و منباز دیدم آخر الامرش که او ما و من است
هوش مصنوعی: برای او تلاش میکردم که از خودم و دیگران فاصله بگیرم، اما در نهایت متوجه شدم که او خود ما و من است.
آنچه می پنداشتم کاغیار بود او یار بودوآنچه گلخن مینمود اکنون بدیدم گلشن است
هوش مصنوعی: آنچه که من فکر میکردم، فقط یک دوست معمولی است، اما او در واقع یارِ واقعی من است. و آنچه که به نظر میرسید، یک مکان تاریک و غمانگیز است، اکنون متوجه شدم که در واقع یک باغ پر از گل و سرسبزی است.
از صفای چهره از خلوت جان صفاستوز فروغ نور روش خانه دل روشن است
هوش مصنوعی: از زیبایی و صفای چهره و از آرامش جان، صفا سرچشمه میگیرد، و همچنین نور روشنی که دل را روشن می‌کند، از تابش این نور به وجود میآید.
همچنان کاو در دل مسکین ما دارد وطنزلف مشکینش دل مسکین ما را مسکن است
هوش مصنوعی: همچنان که او در دل ما جا دارد، دلی که بینوای ماست، این زلفهای خوشبو و سیاهش برای ما سرپناهی است.
در شب تاریک مویش مهر رویش رهنماستکاروان چشم و دارا گرچه چشمش روشن است
هوش مصنوعی: در شبهای تار، موهای او همچون خورشید هدایتگر است. هرچند که چشمهای دارا روشن است، اما کاروانی که از زیبایی او میگذرد، به راهنمایی او نیاز دارد.
سر برآورد از گریبان جهان چون آفتابیوسف حسنش از آن کاو را جهان پیراهنت
هوش مصنوعی: خورشید جلوهگری از پردهی وجود درآورد و زیبایی‌های یوسف درخشانش مانند تابش آفتاب بر تمام جهان میتابد، که این زیبایی همانند پیراهنی است که جهان را به زیبایی میآراید.
دست در دامان وصل او زدم لیکن چو نیکدیده بگشودم بدیدم دست او در دامن است
هوش مصنوعی: من به دنبال وصل او بودم و دستم را در دامن او گذاشتم، اما وقتی خوب نگاه کردم، متوجه شدم که او هم دستش در دامن من است.
چون نباید آفتاب مشرقی در مغربیچونکه او را در درون دل هزاران روزنست
هوش مصنوعی: نمیتوان انتظار داشت که آفتاب در مشرق و مغرب همزمان بتابد، زیرا در دل آدمی هزاران راه و پنجره وجود دارد که نور را به سوی آن هدایت می‌کند.