شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی محدودیت‌ها و چارچوب‌های طبیعی چیزها و روابط انسانی است. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هر چیزی باید در حد و اندازه‌ی خود باقی بماند و از فراتر رفتن از آن اجتناب شود. او به محدودیت‌های عشق، روابط عاطفی و ویژگی‌های طبیعی اشاره می‌کند و می‌گوید نباید به چیزی که در سطح پایین‌تر از حقیقت قرار دارد، مقام و ارزش داد. همچنین بر ضرورت احترام به جایگاه هر چیز و پرهیز از دگرگونی نادرست در روابط انسانی و احساسی تأکید می‌ورزد. به‌عبارتی، شاعر می‌گوید که عشق و زیبایی دارای قوانین خاصی هستند و باید از آن‌ها پیروی کرد.
پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: انسان نباید از مرزهای خود فراتر رود. اگر قبلاً از این مرزها عبور کردهای، اکنون دیگر نباید چنین کاری کنی.
فعل ناموزون را موزون نمیباید شمردقول ناموزون را موزون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: هر عملی که نادرست و نامنظم باشد، نباید به عنوان عمل درست و منظم تلقی شود. همچنین، گفتاری که نامناسب و نادرست است، نباید به عنوان گفتار مناسب و درست پذیرفته شود.
حد هر چیزی که دانستی وصف و نعمت اوزانچه اورا کم و افزون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: هر چیزی را که بشناسی، باید بدانید که توصیف و نعمت آن چیز قابل اندازهگیری نیست و نمیتوان برای آن سقف و حدی معین کرد.
هرچه مادون حق آمد پیش مادون آن بودنام حق را هیچ بر مادون نمی باید نهاد
هوش مصنوعی: هر چیزی که در سطحی پایین‌تر از خداوند باشد، وقتی در برابر او قرار میگیرد، به خودی خود چیزی نیست. بنابراین، نمیتوان نام خدا را بر چیزهایی که در مرتبه پایین‌تر از او هستند، نهاد.
آنچه از دونست از بالا نمیباید گرفتوآنچه عالی بود، بر مادون نمی باید نهاد
هوش مصنوعی: هر چیزی که از نظر مقام و مرتبه پایین‌تر است، نباید از مقام بالاتر گرفته شود و هر چیزی که از نظر مقام و مرتبه بالاتر است، نباید به چیزهای پایین‌تر داده شود.
عاشقان را جز رسوم خلق رسمی دیگر استبهر ایشان رسم دیگرگون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: عاشقان قوانین و آداب خاص خود را دارند و نمیتوان بر آن‌ها آداب و رسوم دیگران را تحمیل کرد.
دل بدام دلربایان نمی باید فکندپای در زنجیر چون مجنون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: دل را نمیتوان به عشق دلربایان سپرد و در زنجیر اسارت گذاشت، همچون مجنون که نباید خود را در رنج و غم به انداخت.
چنگ دل در زلف دلداران نمیباید زدندست را بر مار بی افسون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: دست زدن به زلف محبوبان، که دل را میرباید، نادرست است. همچنین نمیتوان دست را بر ماری افسون نشده گذاشت.
چون شناور نیستی بر گرد هر جیهحون مگردبی ثنائی پای در جیحون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: اگر غرق در جستجوی حقایق و معانی عمیق نیستی، نباید به دور هر آبی بچرخی. برای ورود به دنیای معرفت و شناخت، باید از حالت سطحینگری دوری کنی و پا در جایی بگذاری که ارزش دارد.
دل که شد مفتون چشم فتنه جوی دلبرانهیچ دل دیگ بر آن مفتون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: زمانی که دل به چشمان زیبا و فریبنده محبوبان دل باخته شود، دیگر نمیتوان به دلها و زیباییهای دیگران توجه کرد و آن‌ها را در دل خود جای داد.
ای کلیم دل، ز طور خویش پای بیرون منهاز کلیم خویش پا بیرون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: ای دل پاک من، از کوه طور خودت پا بیرون ننه، چون نباید از ندا یا پیامی که به تو رسیده است، فاصله بگیری.
عشق و حسن دوستی را لیلی و مجنون مظهرندتهمتی بر لیلی و مجنون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی به طور عالی در شخصیت لیلی و مجنون تجلی پیدا کردهاند و نباید به آن‌ها نسبتهای ناروایی داد.
یارِ کهِ چونست و کهِ بیچون و چونچون و بیچون را همه بیچون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: یار کیست که شناسایی ندارد و چه کسی است که بیچون و چراست؟ در واقع، هر چیز و هر موجودی را نمیتوان بیدلیل و بیچون و چرا در نظر گرفت.
آنچه گردانست، گرداننده گردون بدانفعل گردش را بدین گردون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: هر چه که باعث به گردش درآمدن افلاک و دنیا شده، به خاطر این حرکت و چرخش نمیتوان نامی به آن داد.
مغربی اسرار بحر بیکرانش بیش ازیناز زبان موج بر هامون نمیباید نهاد
هوش مصنوعی: غربت و ناشناختگی در عمق دریا، بیشتر از این نمیتوان از زبان امواج بر روی خشکسالیها گفت و بیان کرد.