شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و رازآلودگی جمال اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند حقیقت زیبایی را بدون حجاب و پرده‌ای که بر آن است، ببیند. او به خیال خود قانع شده و می‌گوید که تنها می‌تواند در خیال به جمال محبوبش بنگرد. جمال واقعی و صفات کمال به طور حقیقی قابل مشاهده نیستند و همه ما در جستجوی یک سراب هستیم که در واقع نمی‌توانیم به آن دست یابیم. در نهایت، شاعر می‌گوید که انسانی نمی‌تواند چیزی از حقیقت زیبایی و وجود محبوب بیاموزد، جز ظواهر و نشانه‌ها.
بی نقاب آن جمال نتوان دیددر رخش جز مثال نتوان دید
هوش مصنوعی: جز با چهرهای پاک و بدون حجاب، نمیتوان به زیبایی واقعی او نگاه کرد و در چهرهاش، تنها میتوان تصویری از آن را مشاهده کرد.
روی او را بزلف و خال تواندید بی زلف و خال نتوان دید
هوش مصنوعی: اگر بخواهیم زیبایی و جذابیت کسی را ببینیم، باید به جزئیات ظاهری او مانند مو و نشانههای زیبایی توجه کنیم؛ چرا که بدون این ویژگیها نمی‌توانیم آن زیبایی را از نزدیک تجربه کنیم.
بخیالش از آن شدم قانعکه از او جز خیال نتوان دید
هوش مصنوعی: از فکر او راضی شدم، چون جز خیال او چیزی نمیتوانم ببینم.
خود جمال کمال روی ترابی حجاب جلال نتوان دید
هوش مصنوعی: زیبایی و کمال چهرهات را نمیتوان بیپرده و نمایان دید.
ذات مخفی است از صفات کمالبی صفات کمال نتوان دید
هوش مصنوعی: وجود اصلی و حقیقی چیزی از اوصاف و ویژگیهای کمال به دور است و برای درک و شناخت آن نمیتوان به صفات کمال مراجعه کرد.
آفتابی است در ظلال نهانزو بغیر از ظلال نتواندید
هوش مصنوعی: در زیر سایهای از نور آفتابی وجود دارد، اما به جز این سایه، نتوانستهاید آن را ببینید.
بپذیرد زوال مهر رخشمهر او را زوال نتواندید
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی زیبایی و درخشندگی چهره محبوبش را بپذیرد، هرگز نمی‌تواند کم شدن آن زیبایی را تحمل کند و نمی‌تواند با آن کنار بیاید.
همه گرد سراب میگردیمچونکه آب زلال نتواندید
هوش مصنوعی: همه دور یک سراب میچرخیم چون که نتوانیم آب زلال را ببینیم.
مغربی هیچ چیز از آن عنقابجز از پر و بال نتوان دید
هوش مصنوعی: در غرب هیچ چیز از این پرنده افسانهای جز پر و بالش دیده نمیشود.