شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و حضور خداوند (یا محبوب) می‌پردازد و از حجاب‌های دنیایی که مانع از دیدن او می‌شود، شکایت می‌کند. او از اینکه وجود معشوق در پس حجاب‌های دنیا پنهان شده، ابراز ناامیدی کرده و از تشنگی خود برای نزدیک شدن به او می‌گوید. شاعر تمایل دارد از قید و بند دنیوی رها شود و به وصال محبوب برسد. در نهایت، او از عمق دل آماده است که تمام موانع را کنار بزند تا به محبوب خود بپیوندد.
ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
هوش مصنوعی: ای صورت زیبایت که در پرده عالم پنهان است، نقاب این جهان را از چهرهات بردار.
حیف است که بحر تو نهان استوانگاه عیان حجاب کَونین
هوش مصنوعی: جای افسوس است که عمق وجود تو پنهان مانده و در عوض، ظواهر دنیوی نمایان شده است.
با بحر وجود تو نشایدایدوست دمی سراب کَونین
هوش مصنوعی: با دریای وجود تو، جون دروغ و فریب نمیتواند در یک لحظه وجود داشته باشد.
برقی بجهان ز مهر رویتبشکافت ز هم سراب کَونین
هوش مصنوعی: برقی که از زیبایی روی تو به عالم تابید، مانند شکافتی است که از هم جدا می‌شود و در آن، خیال و واقعیت در هم میآمیزند.
نی‌نی غلطم که هست رویتظاهر تر از آفتاب کَونین
هوش مصنوعی: من نمیتوانم بگویم که در اشتباه هستم، چرا که چهرهات از خورشید عالمتاب روشنتر به نظر میرسد.
محجوب هستم و مانده ام دوراز روی تو در حجاب کَونین
هوش مصنوعی: من در حجاب و پوشش این دنیا ماندهام و از دیدن چهره تو دور هستم.
سرچشمه چشم من بکلیپوشیده شد از تراب کَونین
هوش مصنوعی: چشم من به طور کامل از خاک دو جهان مسدود شده است.
عمریست که تشنه توام منسیراب شده ز آب کَونین
هوش مصنوعی: مدت طولانی است که من در آرزوی تو هستم و حالا از آب وجود تو سیراب شدهام.
برتافت عنان جان و دل رااز جانب تو حباب کَونین
هوش مصنوعی: جان و دل من تحت تأثیر تو قرار گرفته و در دنیای هستی مانند حبابی در حال تلاطم است.
خواهم که شوم خراب چشمتتا کی بشوم خراب کَونین
هوش مصنوعی: میخواهم در اثر نگاه تو نابود شوم، تا چه زمانی باید در این دنیا ویران باشم؟
زین بیش مدار بیقرارمسرگشته در انقلاب کَونین
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که از این حد بیشتر بیقرار و سرگردان نباشم، در دنیای متغیر و پر از تحولات زندگی.
از گردن مغربی بلطفتبگشا گره طناب کَونین
هوش مصنوعی: از گردن مغرب، با محبتت گرههای وجود را باز کن.