شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقان اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که با دقت به چهره و ویژگی‌های ظاهری آنها بنگرد. او از زیبایی‌ها، ابروها، و حالات دل خود می‌گوید و تأکید می‌کند که مراقب باشد تا به کمال خود پی ببرد، حتی اگر در ظاهر با نواقص و مشکلاتی مواجه باشد. در نهایت، شاعر بر اهمیت خودآگاهی و شناخت درونی تأکید می‌کند و می‌گوید که باید به غنا و عزت واقعی خود نگاه کند، نه به فقر و ضعف ظاهری.
بیا ز چهره خوبان جمال خود را ببینز خط و خال بتان خط و خال خود را بین
هوش مصنوعی: بیایید از زیبایی چهره خوبان لذت ببریم و زیباییهای خود را با زیباییهای آنها مقایسه کنیم.
ز شکل و هیاءت و رخسار و ابروی خوبانبه بدر خویش نظر کن هلال خود را بین
هوش مصنوعی: به زیبایی و ظرافت چهره و ابروهای محبوبان توجه کن، زیرا اگر به کمال زیبایی آنها بنگری، مانند هلالی درخشان خواهند بود.
بیا بعزم تماشا بکاینات نظرظهور صورت علم و خیال خود را بین
هوش مصنوعی: بیایید با هدف مشاهدهی آفرینشها، به وجود یک تصویر از علم و خیال خود نگاهی بیندازیم.
دلم که هست ترا آینه در او بنگراگرچه مثل ندارد ندارد مثال خود را بین
هوش مصنوعی: دل من چون آینهای است که تو در آن میتوانی خود را ببینی، هرچند شبیه تو نیست. این دل، نمونه و مثالی از خودت را ندارد.
ز اعتدال قد سرو هر پریروییبقدر خویش مگر اعتدال خود را بین
هوش مصنوعی: از تناسب و تعادل قامت هر زیبایی به اندازه خود بهره میبرد؛ اما تو نیز باید تعادل و تناسب خود را پیدا کنی.
بسوی دل نظری کن که حال دل عجب استز حال طرفه او طرفه حال خود را بین
هوش مصنوعی: به دل نگاهی بینداز که حال آن بسیار شگفتانگیز است. حال او جالب است و از حال خودت نیز خبر داری.
بحال چاره گری حسن کامل خود رانگر در آینه دل کمال خود را بین
هوش مصنوعی: به زیبایی کامل خود بنگر، در آینه دل، کمال و زیبایی درونت را مشاهده کن.
بفقر و فاقه و ذل و تواضعش منگرغنا و عزت و جاه و جلال خود را بین
هوش مصنوعی: به فقر و ذلت و تواضع او توجه نکن، به عزت و جایگاه و مقام خودت نگاه کن.